Informator uniwersytecki

#4 Jak zaprzyjaźnić się z porażką?
by mgr Magdalena Fryze

Wyobraź sobie, że bierzesz udział w ważnym konkursie. Pracujesz nad swoim projektem tygodniami, wkładasz w niego całe serce. Przychodzi dzień ogłoszenia wyników… i nie wygrywasz. Może nawet nie dostajesz wyróżnienia. Czujesz rozczarowanie, smutek, może nawet złość. W głowie kłębią się myśli: „Czy byłem niewystarczająco dobra/-y?”, „Co zrobiłam/-em źle?”.

Żyjemy w czasach, w których sukces jest na piedestale. W mediach widzimy ludzi, którzy „osiągnęli wszystko”, ale rzadko dostrzegamy ich drogę pełną prób i błędów. Często wydaje się nam, że sukces to kwestia talentu albo szczęścia, a nie ciężkiej pracy i wyciągania wniosków z niepowodzeń. Tymczasem każda osoba, która coś w życiu osiągnęła, ma za sobą całą masę trudnych chwil i decyzji. Często zapominamy, że droga do sukcesu jest pełna niepewności i przeszkód, które są nieodłącznym elementem każdej podróży. Porażki mogą wydawać się nieprzyjemne, ale to właśnie dzięki nim rozwijamy swoje umiejętności, budujemy odporność psychiczną i lepiej poznajemy siebie. Zamiast bać się błędów, warto traktować je jako drogowskazy, które wskazują nam, gdzie warto się zatrzymać, zastanowić i poprawić swoje działania.

To, w jaki sposób mówimy o swoich doświadczeniach, ma ogromne znaczenie. Określenie czegoś jako „porażki” natychmiast budzi negatywne emocje, podczas gdy spojrzenie na to jako na „lekcję” całkowicie zmienia perspektywę. Słowa kształtują naszą rzeczywistość – zamiast mówić „przegrałem”, warto powiedzieć „dowiedziałem się, co mogę zrobić lepiej następnym razem”. Ta subtelna, lecz istotna zmiana, może znacząco wpłynąć na nasze podejście do trudnych sytuacji.

Nie chodzi o to, by udawać, że porażka nie boli. Oczywiście, że może być frustrująca, może podciąć skrzydła, sprawić, że wątpimy w siebie. Ale ważne jest, by nie pozwolić jej przejąć nad nami kontroli. Warto dać sobie chwilę na emocje, ale potem spojrzeć na sytuację z dystansu. Zastanowić się, co poszło nie tak i czy można było zrobić coś inaczej. Nie chodzi o to, by się obwiniać, ale by wyciągnąć wnioski, które pomogą nam w przyszłości. Może to kwestia lepszego przygotowania, a może po prostu zabrakło nam doświadczenia, które zdobędziemy właśnie dzięki tej sytuacji.

Zamiast pozwolić, by niepowodzenia nas zniechęcały, warto spojrzeć na nie jak na element procesu. Przeanalizowanie tego, co się wydarzyło, rozmowa z kimś, kto spojrzy na sytuację z innej perspektywy, czy nawet zapisanie swoich myśli i uczuć może pomóc w lepszym zrozumieniu tego, co się stało. Ważne jest także, by dać sobie czas – czas na przemyślenia, na odpoczynek i na ponowne podjęcie działania z nową energią.

Porażka to nie wyrok, to element rozwoju. Można ją traktować jak sygnał, że trzeba coś poprawić, albo jak motywację do jeszcze większego wysiłku. Każda historia sukcesu składa się z wielu mniejszych i większych błędów, ale to właśnie one kształtują naszą wytrwałość i charakter. Więc następnym razem, gdy coś pójdzie nie po twojej myśli, zadaj sobie pytanie: czego mogę się z tego nauczyć? Może to pierwszy krok do czegoś naprawdę wielkiego?